wlubić się

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Marysia nie odpowiedziała; dopiero, gdy głowę kładła na poduszkę, rzekła: — Zwiduje się malusi, bo się zanadto w chłopców wlubiła, a najwięcej w Władka. To może i nie dobrze...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Sewer 1935. Matka. Powieść, Warszawa : Księgarnia Popularna
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedynczaforma zwrotna

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.