rankor

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Michał Morykoni ożeniony z siostrą podskarbiego Tisenbauza. Ciotkę wydał za starostę s-trubeskiego Zyndram Kościałkowskiego), starosta poniński, staje przed nami jako „pan uważny i poiniarkowany... ” puszczający mimo uszu uwłaczające słowo Wołodkiewicza, nazywającego go „Włochem i cudzoziemcem7’, z rankoru, że niżej od niego siedział. Władzy swej używa dopiero, gdy Wołodkiewicz trybunał na ratuszu napada. Wówczas, zdecydowany, spokojny, „twardy jak stal...”, wzywa Boga na świadectwo,...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Zyndram-Kościałkowska, Wila 1907. Szkice literackie. I. Ignacy Chodźko, Warszawa : Druk. Ed. Nicz i S-ka
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.