przekuśtykać

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) mnie także Leszek był utraconą lecz obecną miłością. I kiedy oglądałam się jeszcze raz, czekając na Lucynę, po ciemku, na tamte lata, które jedyne dla mnie się liczyły, widziałam żeśmy je przekuśtykały razem, boso czy w drewnianych chodakach, razem, obok siebie, wprzęgnięte do jednego wozu z kamieniami, pchając jedną lorę żwiru, rozładowując jeden wagon węgla, prując tę samą stertę futer, śmierdzącą perfumami i krwią...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kultura - Kultura (Paryż)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.