poemat-szopka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Józef Kotarbiński, ówczesny dyrektor krakowskiego teatru, opowiadał, że Wyspiański przyszedł do niego w lutym 1901 roku z rękopisem pierwszego aktu Wesela i zaczął mu „czytać cichym głosem początek przedziwnego poematu-szopki, zrodzonego z przeżyć bronowickich... Przestawał chwilami, wtrącał krótkie uwagi. Po półtoragodzinnym czytaniu — ożywiony, zachwycony, prosiłem gorąco o dalszy ciąg sztuki. [...] Potem w ciągu tygodnia wyrywałem poecie na gorąco kartki rękopisu Wesela, które, przepisane, poszło szybko na warsztat wśród gorączkowego tempa pracy i życia sceny krakowskiej”...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Dużyk, Józef 1968. Droga do Bronowic. Opowieść o Lucjanie Rydlu, Warszawa : LSW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.