poczubić się

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) uroczym platonizmie młodości. Ręce nasze mimo woli biegły nieraz ku ramionom czy biodrom towarzysza, dążąc do uścisku, lecz w pół drogi zawisały w powietrzu i kończyły jakimś nieśmiałym, urwanym pogłaskaniem policzka; tak oto w najgłupszy w świecie sposób przypominaliśmy dwa młode koty, które z jakimś elektrycznym drżeniem wyciągają ku sobie łapki, niezdecydowane, czy mają się z sobą pobawić, czy poczubić...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Keller, Gotfryd 1955. Zielony Henryk. Powieść. T. 1-2, przedł. I. Czermakowa, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikforma zwrotna

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.