naradny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Dzieło dzieli się na dwie części, a cztery grube tomy. Naprzód idzie ogólne wyobrażenie o wymowie i retoryce, potem historya wymowy u starożytnych i nowszych, dalej wiadomość o teoryi wymowy u starożytnych, treść odpowiednich pism Quintiliana i Cicerona; w końcu przystępuje do podziału wymowy na naradną, sądową, kazalną (z poddziałem pogrzebowej) i chwalną i podaje teoryę i prawidła każdego z tych...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Tarnowski, Stanisław 1904. Historya literatury polskiej. T. 4-5, wyd. drugie, przejrz. i dopełn., Warszawa : Słowo
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.