klęczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) d) Pchnięcia lekkimi kulami, piłkami lekarskimi lub kamieniami z siadu płaskiego (siedząc bokiem do kierunku rzutu) i z klęku jednonóż. Przy ćwiczeniach tych skłaniać tułów w prawo (przy ostatnim ćwiczeniu na nogę klęczną, przy czym druga noga — ugięta w kolanie — odstawiona jest w kierunku rzutu), po czym — prostując tułów i skręcając prawy bark do przodu — wypchnąć „kulę” z ręki...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
WEP PWN 1962-1970. Wielka encyklopedia powszechna PWN. T. 1-13, Warszawa : PWN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.