doskwieranie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Chwila ciszy. Zupełne zamknięcie się w sobie. Groza przyłapanego tragizmu pochłania i trwa. Zwolna odmykają się uszy na dookolne szmery, powoli reaguje skóra na doskwieranie południa. I nie ma żadnych przeskoków ani zadziwień, owych: gdzie jestem lub co się ze mną dzie je? Jestem tu, a tu. Wiem. Patos zamysłu nie ulągł się w gniazdku zakłamanej rzeczywistości. Dalsze losy wydają się prawie bagatelne. Lecz nieprawda. Bo oto, gdy w pewnym momencie zaczął się ruch wśród otaczających zewsząd, a ja w zamyśleniu stałem nadal na krawężniku...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Rychlewski, Janusz 1949. Człowiek z gutaperki, Warszawa : Gebethner i Wolff
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.