baniato

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Przeważnie szły baby. Od czworaków przemykały cienkie, od wsi szły wolno i poważnie szerokie. Nie dziwota*. Magda i inne miały na sobie tyle, co tę jedną spódniczynę. Choćby i bardziej fałdzistą, od święta*. A tamte szeleściły spódnicami, baniato wydymającymi się jedna na drugiej, że odstawały na brzuchu, jakby wszystkie były przy nadziei. Zawijały się iw grube chustki jak w pierzyny. Mógłby taką tulnąć po kamieniach i aniby poczuła...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Wasilewska, Wanda 1955. Pisma zebrane. T. 1. Oblicze dnia. Ojczyzna. Ziemia w jarzmie, Warszawa : Wyd. MON
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przysłówek

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.