ociupinka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) U Boya co chwila mamy coś wyrażonego z serdecznym wylaniem: to „zgrabniuchną brunetkę” (Wolter, I, s. 5), to „ślicznotkę” (Kawał, gosp., s. 309), to „buziaczek różowy” (Mober, II, s. 228), to „serduszko” i „buźkę” (Molier, II, s. 141)... Bywa, że mówi się tu „po cichutku” (Mober, II, s. 251), i nie ma „ani ociupinki” złości (Mober, II, s. 130)... Panurg, w czasie burzy na morzu, ślubuje różnym świętym wybudować „piękną dużą kapliczuśkę” (Rabelais, IV, s. 112). Trzej czarodzieje w Sielance uciesznej (Mober, IV, s. 166) śpiewają o Lykasie: Ach jakiż śliczny, śliczny chłoptaś zeń...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Borowy, Wacław 1952. Studia i rozprawy. T. 1-2, Wrocław : ZNiO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.
Sąsiedztwo a fronte

K) Słowa obecne w Słowniku ortograficznym języka polskiego Władysława Kokowskiego i pominięte w indeksie, ze względu na założenia NFJP.